ارده

ارده یا طحینه خوراکی‌ست که از دانه‌های کنجد تفت داده شده و کوبیده شده بدست می‌آید. از ارده در آشپزی لبنانی، ارمنی، یونانی، ایرانی، ترکی، عراقی، مغربی و بلغاری استفاده می‌شود. ارده به تنهایی به عنوان چاشنی یا به بخش اصلی حلوا ارده، حلواشکری، بابا غنوج و حمص استفاده می‌شود.

نحوه مصرف ارده
ارده خود به تنهایی یک مادهٔ غذایی کامل برای هر وعده غذایی بویژه صبحانه است. ارده را به طرق مختلفی می‌توان مصرف نمود. می‌توان آن را بصورت خالص و بدون هیچگونه افزودنی با نان مصرف کرد یا مواد شیرینی از قبیل: عسل، شیره اعم از شیره نبات، خرما، انگور و مربا به آن اضافه نمود. میزان افزودنی بسته به ذایقه افراد متفاوت است.
مردم از ارده غذایی به نام اشکنه ارده تهیه می‌کنند. روش تهیه آن بدین صورت است که مقدار یک یا دو قاشق غذاخوری ارده، مقداری روغن (ترجیحاً حیوانی)، و مقدار لازم نمک و فلفل داخل ظرفی ریخته، به اندازه یک لیوان آب جوش به آن اضافه کرده و به آرامی مخلوط می‌کنند. مخلوط حاصل را با نان تلیت کرده، می‌خورند. اشکنه ارده غذای بسیار مناسبی برای وعدهٔ سحری می‌باشد.

حلواشکری

حلواشکری خوراکی است که عمدتاً از ارده و شکر ساخته می‌شود. این خوراکی امروزه در طعم‌های مختلف و بسته‌بندی‌های گوناگون در ایران تهیه و به بازار عرضه می‌شود. این خوراکی از خوراکی‌های مقوی و پرکالری و کم‌حجم محسوب شده و تنها در ایران و چند کشور دیگر تولید می‌شوند. حلواشکری شکل امروزی‌تر حلوا ارده (حلورده) است که شیرینی خود را بجای عصارهٔ کشمش، انگور یا خرما از شکر می‌گیرد.

منبع مورد نظر 

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *